Ik kan het nog bijna niet geloven!

Lieve volgers,

Zoals de titel al zegt zit ik nog een beetje in de ontkenningsfase/ongeloof/roze wolk/hoe je het ook noemen wil. Als we het allemaal zelf van te voren bedacht en gepland hadden was dit zo niet gelopen, maar God heeft een plan met ons en ook hierin zien wij weer Zijn onuitsprekelijke goedheid.

Het is nu de planning dat Remco morgen naar alle waarschijnlijkheid weer in Moskou is en we dan een exit gesprek hebben met dr. Federenko. Morgen is het vrijdag (ja daar moet ik af en toe bij herinnerd worden, m’n geheugen en concentratie is tot een goudvis gedaald) en dit zou dus betekenen dat we zaterdag terug kunnen vliegen naar Nederland!!!! Nog voor het weekend! Ik denk dat ik pas van het ongeloof af ben als ik daadwerkelijk in het vliegtuig zit, maar maakt niet uit, het goede vooruitzicht is er in ieder geval al wel.

Willen jullie ook nog weten wat er verder is gebeurd vandaag hier? Of niet echt heel interessant meer… Snap ik ook wel, maar ergens ben ik toch een klein beetje trots op mezelf. Ik ben weer buiten geweest. Of het slim was… Geen idee, ik had toestemming dus dan probeer je wat he… Maar verder als heel voorzichtig voetje voor voetje lopen kwam ik niet. Om daarna weer languit op bed te crashen… Maar alle begin is moeilijk zeggen ze toch wel eens. 😉 maar om in mijn optimisme te zeggen dat ik zonder rolstoel het vliegveld wel weer uit zou lopen is niet helemaal realistisch denk ik. Ach als dat ’t ergste is ….

Liefs en tot snel!

2 gedachten over “Ik kan het nog bijna niet geloven!”

  1. Beste Erika.

    Vol bewondering heb ik je blogs gelezen. Wat een dappere strijd voer jij. R.E.S.P.E.C.T.
    Je bent zover gekomen en nu is je einddoel in Rusland in zicht! Je gaat het vast en zeker redden. Een heerlijk vooruitzicht! Snel naar Nederland / Lunteren, waar de zon lekker schijnt, ook voor jou/jullie.

    Groeten Mariëtta Methorst (vriendin van Wendy )

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *