Tegenvaller! Terug in het ziekenhuis.

Lieve volgers,

Zeg ik vorige week nog dat er maar weinig blogs voorbij komen omdat er eigenlijk ook weinig te melden valt, kom ik vandaag toch wel weer met een blog.

Gisteren was een mindere dag. Ik had slecht geslapen. ’s Ochtends had ik een afspraak bij het Uwv wat allemaal behoorlijk uit liep dus was pas rond half 1 weer thuis.

Had me onderweg al bedacht dat ik dan zou gaan slapen omdat ik moe was en totaal niet fit. Maar wie was dat wel gister met die hitte?! 

Eenmaal op bed kreeg ik pijn op de borst en in combinatie met het niet lekker voelen dacht ik: “oh ja ik moet eigenlijk dagelijks temperatuur meten, laat ik dat weer een keer doen”. Vanaf 37,5° moet ik gaan bellen. Het was 38°. Na nog ff twijfelen toch maar gebeld om uiteindelijk, na een bezoekje van de huisarts, rond 17uur op de Spoedeisende hulp te belanden.
Ik ging er eigenlijk vanuit dat het allemaal wel mee zou vallen. Wat is nou 38° verhoging? Normaal persoon belt daar niet eens de huisarts voor.
Uiteindelijk na heel veel onderzoeken kreeg ik een gesprek. Mw. Henning ik heb slecht nieuws voor u. U heeft waarschijnlijk een infectie maar we kunnen niet nagaan waar de infectie zit. Dit komt omdat je afweersysteem weer tot gevaarlijk laag is gedaald en daardoor niet reageert op de infectie. Hierdoor is er niets te zien op de longfoto.
Conclusie: u moet een week in het ziekenhuis blijven, u krijgt een antibiotica via infuus wat eigenlijk tegen alles helpt. Dat kan helaas niet in pilvorm. Vandaar ook dat u moet blijven en in combinatie met nu de lage weerstand.

Sorry?!?! Een week in het ziekenhuis? NEE!!! Oké nu lijkt het alsof ik geschreeuwd heb en dat was niet zo maar ik heb hem wel even in de het kort heel veel opties voorgehouden zodat ik niet in het ziekenhuis hoefde te blijven. Allemaal geen goede opties volgens hem.
Even later ging hij weer overleggen met de internist. Ik vroeg of ik even naar buiten mocht om te bellen. Maar dat mocht niet, bellen wel, maar buiten niet. M’n laatste kans om te vluchten was dus ook verkeken.

Één voordeel is wel dat ik niet in Rusland lig maar gewoon in Amersfoort. Is stukje dichterbij. Kan ik Ezra gewoon blijven zien.

Verder is het ongeveer vergelijkbaar. Omdat ik in het buitenland in een ziekenhuis heb gelegen ben ik verdacht op MRSA (ff Googlen als je niet weet wat het is, anders wordt die blog zo lang 😉) Ik heb geen MRSA, is 2 weken terug al getest. Maar omdat iemand gisteravond bedacht heeft dat ik wel verdacht ben op die MRSA lig ik nu weer in isolatie en durft het personeel amper binnen te komen.
De verpleegkundige die net wel binnen kwam en even de controles kwam doen heb ik bijna gesmeekt om me gewoon naar huis te laten gaan. Ik voel me niet ziek, pijn op de borst is weg, koorts is weg, wat is nog het probleem? Misschien even bloedprikken en kijken hoe m’n weerstand nu is? En me dan gewoon rustig naar huis laten gaan. Hoeven jullie ook die lelijke maanpakken niet meer aan en ook niet meer bang te zijn voor dat verschrikkelijke MRSA wat ik niet heb… Oké dat laatste heb ik niet gezegd. 😋
Ze gaat het bespreken met de arts en die komt vandaag nog bij me langs is de bedoeling. Ik verwacht er niet te veel van, maar je weet maar nooit!
Ik ben een beetje bang dat het de voorspelde 7 dagen of langer in het ziekenhuis blijven wordt. 😐

Liefs

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *